December Daily 2014

De laatste maand van Project Life 2014 gaat in; december staat alweer voor de deur. Op sites zoals Facebook en Pinterest en op scrapbook-blogs gonst het van 'December Daily'. Dat is een project waarbij je de hele decembermaand lang elke dag een bijzondere foto maakt en daarbij dagelijks een tekst schrijft. Precies hetzelfde als Project Life dus, alleen dan met speciale kits en in een apart album. Mijn PL- album is nog niet vol en ik heb geen zin in aparte albums, dus gooi ik me in de strijd met wat ik heb.


Het wordt waarschijnlijk al druk zat komende maand, dus vooruitwerken is handig. Afgelopen vrijdag op onze maandelijkse cropavond hebben we alvast een start gemaakt. Thuisgekomen heb ik de spullen bijelkaar gezocht die ik wil gaan gebruiken:

 

 

 

Allemaal nog erg kaal, natuurlijk. Om dan alles ook nog op tekst te krijgen gebruik ik instagram hoesjes van Becky Higgins. De tekst wordt toch geprint dus voor wat betreft de tekstkaartjes doe ik eerst nog even niks. Behalve lijstjes maken, voor de voorpret!


Op mijn lijstje staan vooralsnog heel veel voor de hand liggende onderwerpen en tradities. Toch heb ik ze op papier gezet, zodat ik zeker weet dat alles op de foto komt. 

- surprises voor Sinterklaas;
- pakjesavond;
- bioscoop;
- logeren bij oma;
- verjaardag neefje;
- de kerstkrans aan de deur;
- kaarsen en licht;
- kerstboom kopen/ optuigen;
- de eerste sneeuw (hopelijk, hopelijk...);
- bordspellen;
- warme chocomel;
- broer's verjaardag;
- de ontluikende amarylis (traditie);
- verjaardag van Kyra;
- uitslapen;
- kerstboom in volle glorie;
- onze favoriete kerstliedjes en cd's;
- kerstdiner en kerstkoor bij Mark op school;
- familiediner;
- naar de ijsbaan op de Grote Markt;
- top 2000;
- liedjes op de piano spelen, muziek maken;
- Kerstconcert;
- de cadeau's onder de boom;
- Kerstontbijt
- Kerstbowlen
- Galajurk van de oudste;
- cocktails;
- (volgend op) Goede voornemens;
- vuurwerk, oliebollen en champagne;

- en last but not least, het jaaroverzicht van 2014.

Ben jij ook bezig met December Daily? Dan is de Facebook groep vast iets voor jou! Nicole Jannink heeft een (besloten) December Daily NL groep opgericht waar je de leukste dingen tegenkomt. Op haar blog lees je er alvast meer over.


Groetjes,
Monique

 

 

Project Life in Paper Memories

Vanmiddag opende ik de brievenbus -mijn hart klopte in mijn keel- en daar was hij dan; het tweede nummer van Paper Memories met daarin m'n artikel over Project Life. Het voelde alsof ik weer op school zat en het rapportuitreiking was. Het is zo spannend; je weet wat je hebt gemaakt en geschreven, maar dan worden er foto's gemaakt en dan wordt er geredigeerd en gaat het naar de drukker en dan... dan is het vol spanning wachten op hoe het artikel uiteindelijk geworden is.

Man, ik vindt het zo leuk dat ik heb mogen meewerken aan dit nummer. Ik heb een passie voor Project Life en Pocket Scrapbooking dus een artikel mogen schrijven voor een magazine is voor mij de kers op de taart.

In het nieuwe winternummer kun je onder andere informatie vinden over het maken van je eigen journaling cards voor Project Life. Ik vind de kant-en-klare journaling cards en core kits heel erg mooi maar ik ben daarnaast ook iemand die graag haar eigen voorraadje papier gebruikt (herkenbaar, toch?)...

In mijn PL-album vind je een combi van beide.

De materialen zijn afkomstig van Atelier de Lage Hoeve, en zijn via de webshop te bestellen. De werkwijze in een notedop: je typt de tekst in een teksveld van 10,27 bij 7,51 cm. (bijvoorbeeld in Word), print het op wit papier, stanst dat uit en plakt er een daarna een kader om. Dat kader kun je maken van dessinpapier met gebruik van deze stans waarbij je het woordje 'winter' wegknipt of snijdt. Om het af te ronden kun je in bijpassend papier embellishments uitstansen of een randje borduren en klaar: clean and simple. Een ander artikel op mijn blog met uitleg over het werken met stansen bij Project Life vind je hier.

Voor iedereen die naar aanleiding van het artikel in het magazine een kijkje is komen nemen op dit blog: bedankt voor je bezoekje en welkom!

Op naar 2015

Ook volgend jaar ga ik verder met Project Life. De albums, insteekhoezen, stansen, papier en cards zijn al besteld en in huis. Ik had het via een aantal webshops besteld en kreeg drie gigantisch volle dozen thuisgestuurd.

Benieuwd waar ik mee aan de slag ga?

Capture van Basic Grey. Iets feller en uitgesprokener dan de papierlijn die ik afgelopen jaar heb gebruikt. Ongelofelijk hoe er elke keer weer nieuwe papierlijnen ontworpen worden, waar je van gaat kwijlen. Ik kwam dit alles tegen op de site van Basic Grey en wist meteen: dat wordt het. Over de albums en insteekhoezen niks nieuws te melden: die hou ik bij het oude. Lekker simpel zwarte albums 'Blush' van Becky Higgins en insteekhoezen Big Variety Pack 2. Twee albums en twee dozen insteekhoezen zijn hopelijk voldoende. Ik heb ook wat nieuwe journaling cards gekocht van Becky Higgins: 'DIY-shop' en 'Boys rule' maar daar heb ik niet van af kunnen blijven, daarvan zitten er al kaartjes in mijn album van 2014 ;-).

Waar ik wel mee bezig ga, is me toeleggen op het schrijven. Nu is het vaak een opsomming van wat we deden en dat werkt prima omdat het project oorspronkelijk begonnen is als familielogboek. Maar ik begin de verdieping te missen. Niet alleen het vastleggen van wie, wat, waar, maar ook waarom en hoe.

Nog even, dan kan ik los. Dit weekend heb ik een scrapweekend met een tiental mede-scrappers en ga ik eerst zoveel mogelijk oude foto's wegwerken. Dan kan ik me daarna lekker gaan storten op het komende jaar.

Heb jij al ideën over volgend jaar en nieuwe spulletjes gekocht of ga je verder met de spullen uit je huidige voorraad? Of ga je deze week naar de Kreadoe om in te slaan? Schijnt ook erg leuk te zijn!

Groetjes,
Monique

Paper Memories

Er is een nieuw tijdschrift voor creatievelingen uitgebracht: Paper Memories. Dit is een magazine met artikelen over home deco, tips, trends en technieken, interviews met designers, scrapbook lay-outs, mixed media én Project Life. Ik vind het altijd ontzettend leuk, als er over Project Life en pocket scrapbooking in de bladen geschreven wordt. Ik weet dat er om me heen steeds meer mensen beginnen of bezig zijn met deze hobby en alles wat inspireren kan is dan natuurlijk welkom.

Even de droge feitjes op een rijtje anders is deze blogpost niet compleet: het blad verschijnt vier keer per jaar. Editie nummer twee komt op 5 november uit en is te verkrijgen via de hobbywinkel of de stand van Paper Memories op de Kreadoe in Utrecht. Voor de mensen die het nummer liever per post ontvangen of een jaarabonnement willen afsluiten, kan er online besteld worden via de website van Paper Memories.

Tada. Hier een kleine sneak peak van het nieuwe nummer:

Nog even wachten, voor hij weer bij mij op de mat ploft....

ThinLits

Begin dit jaar heb ik een hele stapel paperblocks en scrapbookpapier ingeslagen om zelf journalingcards van te maken. In het begin sneed ik mijn kaartjes met lineaal en een stanleymes en rondde ik de hoeken af met een hoekpons. Dat werkt prima, maar tegenwoordig gebruik ik hiervoor ThinLits van Sissix. Dit zijn stansen die je kunt gebruiken in stansmachines zoals de BIGkick, Big Shot, Vagabond, Die-Cut XL en Big Shot Pro.

Omdat ik geen fan ben van handgeschreven journalingcards print ik mijn teksten liever. Ik heb geprobeerd om me eroverheen te zetten en eens wat vaker te schrijven in mijn album, maar het lukt me gewoon niet om het mooi te vinden. Een handige tip om zelf journalingcards te maken met ThinLits van Sissix: typ de tekst op een blanco journaling card van Becky Higgins (gratis te downloaden via haar site). Houdt hierbij een marge aan van ongeveer 1 cm. Na het printen stans je de tekst uit en daarna plak je er een kader van dessinpapier op. Sneller kan niet!

Dit zijn de basisstansen. Zowel de grote als de kleine passen precies in de insteekhoezen. De kleine hartjes, labels en sterren zijn leuk om mee te embellishen.

 
... en dit is het stansje waar ik de randen van de journaling cards mee maak. Het woord 'winter' snijd ik er met een scherp mesje af zodat alleen het kader overblijft.

Zo worden ze:

Fijne dag verder!

Pocket Findings [#1]

'Pocket Findings’: kleine vondsten die ik afgelopen periode in winkels en op internet deed om te kunnen gebruiken bij Project Life/ Pocket Scrapbooking.

   

  

          

Ikea is begonnen met Papershops. Je kunt er terecht voor allerlei papierwaren zoals notitieboeken, schrijfblokken, etiketten, tape, cadeaupapier en paperclips. In de loop van het jaar 2014 zal er in elke Nederlandse Ikea vestiging een Papershop worden uitgerold. Op de Facebook groep las ik al over de leuke paperclips die er te koop zijn in verschillende kleuren en in zilver, dus ben ik alvast een kijkje gaan nemen in Groningen. Nou ja, kijken... ik heb er direct drie doosjes van gekocht. Ze zijn zo leuk en geschikt om mee te PL-en, dus deze tip wil ik je niet onthouden.

QR-codes. Zeker niet nieuw, maar wel heel erg handig: QR-codes in je Project Life album zorgen ervoor dat je met je smartphone een brug kunt slaan tussen foto’s en filmpjes kijken. Het is vrij gemakkelijk en gratis om QR- codes aan te maken en het is nog gemakkelijker om ze via je mobiel weer af te spelen. Van belang is om de filmpjes te gebruiken van een platform dat geschikt is voor de verschillende soorten mobieltjes van de lezers van je album. Of zodat je later, als je zelf een andere mobiel of smartphone koopt, je de filmpjes toch kunt blijven zien. Linken naar filmpjes op Youtube, Facebook en Twitter werkt in dit geval eigenlijk altijd goed. Gebruik eerst een URL verkorter om de code naar de link niet te groot te krijgen. Bijvoorbeeld Bit.ly is daarvoor een goede site. Maak het plaatje van de QRcode minimaal 1,5 bij 1,5 centimeter groot zodat het goed scanbaar is. Op je smartphone kun je gratis een QR-scanner app installeren. Leuke voorbeelden om in je PL-album te verwerken zijn bijvoorbeeld filmpjes van een muziekoptreden, parachute springen of andere acties. Zo heb ik bijvoorbeeld het schooloptreden van mijn zoon op deze manier in mijn PL-album verwerkt.

Sissix Thinlits. Mallen voor in de stansmachine waarmee je je eigen journaling cards kunt maken. Handig om filler cards mee te snijden. Niet meer uitmeten, snijden en hoekjes afponsen, maar direct het juiste formaat. Vooral de kleine stansjes gebruik ik graag om te embellishen.

Niet nieuw, maar wel de manier waarop ik ze gebruik: Sticky Discs. Ben ik de enige bij wie mijn foto's uit mijn album vallen, als ik Design D insteekhoezen van Becky Higgins gebruik? Dit heeft waarschijnlijk te maken met het feit dat mijn Selphy fotoprinter ze iets kleiner uitprint dan de gebruikelijke 10 bij 15 cm en doordat deze vakjes gekanteld zijn ten opzichte van de 'normale' insteekhoezen. Ik baalde er van maar met deze transparante discs is dat probleem verleden tijd!

De Hema heeft ook nieuwe schoolspullen in de schappen liggen. Rub-ons, stempels, lettertangen, paperclips met leuke cijfertjes zoals die bij de Ikea... Vooral deze punch en washitape zijn super.

Een mens wordt er hebberig van. Tot later!

Over bloggen...

Afgelopen maand kreeg ik bericht van mijn provider dat mijn allereerste, met bloed-zweet-en-tranen gemaakte internetsite uit de lucht zou gaan als ik mijn rekening niet snel zou gaan betalen. Ik las de brief. En nog eens. En ik dacht: wat maakt het uit. Laat ze de stekker er maar uithalen, waar doe ik het voor? Al die uren die er in een website gaan zitten en mezelf digitaal blootgeven op internet; het zat me allemaal niet lekker. Je merkt door de weinige posts van de afgelopen tijd dat ik niet heel erg betrokken meer ben bij het hele internetgebeuren.

Blogs lezen, dát doe ik nog wel. Ondertussen heb ik een aantal sites om me heen verzameld van prachtige mensen die ik al jaren volg. Als ik op een vrij moment met een kopje koffie hun blogs aanklik, voelt het bijna alsof ik bij een goede vriendin aanschuif aan de keukentafel. Ze geven me inspiratie, maken me aan het lachen, soms lees ik verhalen uit hun leven met tranen van ontroering of verdriet. Ze weten niet half, hoe ik met ze meeleef en hoe ik ze waardeer.

Gisteravond las ik het blog van Cathy Zielske. Ze heeft een nieuwe website en in één van haar nieuwste posts heeft ze het over bloggen. Hoe ze jaren geleden worstelde met het omgaan met kritiek van lezers op haar blog en over het privacy-aspect dat onlosmakelijk verbonden is aan authentiek bloggen. Dit is een stukje uit haar post:

And while I was at it , I started a blog.

In 2005 I launched the Bits & Pieces blog on Typepad. I saw that my new scrapbooking friend Ali Edwards had one and I emailed her and said, “How did you do that?” I started blogging about stupid stuff like my unabashed love of Johnny Depp. And aliens. No one was reading so I could write about whatever struck my fancy. Which is what I did for a number of months. Over time, people did start to read. Whether it was solely due to the exposure from the magazine, my books or something else, people started to find my blog. And that was really cool at first until a few people started to get nasty. Anonymous and nasty. After about a year and a half, I had this knee jerk reaction and decided, “Eff that shit! I have enough issues in my life than dealing with blog trolls judging me. I am SO done!” And just like that, I pulled the plug on my blog. Done and done. Naw what I’m sayin’?

That was early September 2006. But over the next few months I started to really miss it. In late October of that year my neighbor, Mary, passed away from cancer and I remember so clearly, sitting at her funeral and one of the readers was sharing a passage from Marianne Williamson and it hit me: you are alive and you have things to share so why don’t you grow the eff up and get back to doing what you love: writing about your life.

I came back in January 2007 with a vengeance. I had a chip on my shoulder. I wasn’t going to be intimidated by jack asses. I loved to write about my life and that was all that mattered. It was important for me to pursue authenticity. To be real with what I was saying. I wrote a post about my friend Mary, to remind me. To this day, it is one of my most important posts. It reminds me that we are all here for such a short time. It reminds me to pursue truth. It reminds me to play large every chance I get.

Daarna viel bij mij het kwartje, en hard ook. Als ik besluit om te gaan bloggen en om foto's en teksten uit mijn Project Life album op internet te laten zien, deel ik mijn kijk op de wereld. Dat vind ik eigenlijk doodeng, want iedereen kan meelezen. De buurvrouw. Mijn moeder. Mijn collega's. De kennis-van-een-vriend-van-een- tante-in-Almere-Haven. Of andere onbekende lezers uit pak 'm beet China, Australië of Amerika...

Wil ik dat allemaal wel? En volgend op die vraag; zou ik me moeten schamen voor het etaleren van mijn hobby? Héb ik eigenlijk wel wat zinnigs te vertellen? Hoe giet ik het bloggen in een vorm die rekening houdt met privacy en openheid?

Die vragen spelen al zo lang door mijn hoofd dat ik er zat van was en eigenlijk eigenhandig de stekker uit wilde trekken. MAAR. Toen las ik Cathy's blog. En Francine's blog. En Ali's blog. En Nicole's blog. En Ree's blog. Toen dacht ik: WTF. Dat is een afkorting voor: Well, That's Fantastic. Ik zet gewoon door. Dus mensen, take it or leave it, hier ben ik weer.

Hah, wat een opluchting ;-)